We zitten midden in de transitie naar een nieuw economisch systeem. Het wordt steeds duidelijker dat het huidige systeem, draaiende op fossiele brandstoffen, vervuilende productieprocessen en een oneerlijke kosten/baten verdelingen tussen samenlevingen niet veel langer in deze vorm kan blijven voortbestaan. Grote sociale, milieu- en economische problemen zorgen voor de noodzaak van het heroverwegen van het economische systeem zoals het nu functioneert. De 300 grootste bedrijven ter wereld spelen hier een cruciale rol in.

Als we bijvoorbeeld kijken naar de olieramp door BP in de golf van Mexico, worden bedrijven harder afgerekend op hun prestaties. Innovatie en transparantie worden steeds belangrijker brand values, de consumentenvraag naar eerlijker merken stijgt enorm en bonussen van topbestuurders worden gekoppeld aan duurzaamheids-prestaties.

In lijn hiermee is de stijging van de nadruk op duurzaamheids-prestaties van grote bedrijven een logische ontwikkeling. 300-500 van de grootste bedrijven verhandelen 70% van de 15 belangrijkste grondstoffen te wereld.1 Bovendien controleren de grootste 100,  25% van de handel in de 15 belangrijkste grondstoffen. Deze controle van handelsstromen brengt een gigantische impact met zich mee. Als je deze 25% van de vraag naar grondstoffen bijvoorbeeld volledig duurzaam te maken, zou 40 tot 50% van de totale wereldproductie in een keer duurzaam worden. Derhalve is impact van de 300 grootste bedrijven enorm.

Uit een recent verschenen rapport van EIRIS (Experts In Responsible Investment Solutions) blijkt echter dat de duurzaamheids-prestaties van top 300 bedrijven in verhouding achterblijven op de omvang van de bedrijven. Uit dit jaarlijkse ‘Climate Change Tracker’ rapport van EIRIS  blijkt zelfs dat geen enkele van de meest vooraanstaande merken ter wereld leiderschap toont ten aanzien van klimaatverandering.2 Daaruit afgeleid, blijken er grote verschillen te bestaan tussen de prioriteit die bedrijven geven aan klimaatverandering.

Het rapport van EIRIS neemt de top van de grootste bedrijven (vastgesteld door Interbrand aan de hand van financiële prestaties van producten en services, de rol van het merk in het aankoopproces en de kracht van het merk in de markt)3, en legt hiernaast de duurzaamheids-prestaties van deze selectie (vastgesteld aan de mate van integratie van klimaatbeleid in de bedrijfscultuur, met als parameters o.a.: product impact, lange termijn doelen, beloningssystemen van bestuurders en publicatie van de prestaties.)

De belangrijkste conclusies van de analyse zijn de volgende;
Geen van de meest vooraanstaande bedrijven ter wereld toont op dit moment leiderschap ten aanzien van klimaatverandering.
 69% van de bedrijven faalt om klimaatverandering adequaat aan te pakken en verliest  daarmee de controle over de daarmee gepaard gaande risico's voor hun merkwaarde.
 60% van de bedrijven heeft momenteel korte-termijn doelstellingen gemaakt (tegen 48% in 2008), maar slechts 46% heeft lange-termijn doelstellingen (25% in 2008),
 In 2010, heeft 31% van de bedrijven met de grootste impact op klimaat verandering, de beloning van bestuurders gelinkt aan de CO2-uitstoot, een stijging van 14% ten opzichte van 2008.

Over geheel genomen is er een stijgende lijn te zien in de resultaten. Uit het onderzoek blijkt eveneens dat koplopers met lange termijn doelstellingen voor de core business de beste resultaten behalen. Een voorbeeld hiervan is Gillette, (3e bij de Interbrand Top 300) en behaalde de hoogste algemene score in de Climate Change rating. Gillette (eigenaar: Procter and Gamble) verschilt van andere bedrijven in hetzelfde segment (‘Household Goods’) door stevige lange termijn doelen ten aanzien van Co2-emissies in te stellen.
Ook het contrast tussen Porsche (Interbrand nr. 72), dat een een van de laagste klimaatscores in de analyse van EIRES heeft, en andere automerken (zoals Toyota, Mercedes-Benz (Daimler), BMW en Honda) geeft dit aan.

Concluderend kunnen we stellen dat koplopers reeds signaleren dat het integreren van lange termijn klimaat doelstellingen in de core business, langdurig voordeel oplevert. Zoals in het EIRIS rapport is te lezen, heeft de potentiële reputatieschade aan het merk, dat gepaard gaat met het falen om in te spelen op klimaatverandering, direct gevolgen voor allereerst, toekomstige brand values en ten tweede, de winstgevendheid van elk bedrijf. Bedrijven die deze risico’s doorzien en afdekken door maatregelen tegen klimaatverandering te integreren in de lange termijn strategie, hebben een voorsprong op andere bedrijven in hetzelfde segment die dit niet doen. Tegelijkertijd geeft dit ook aan dat er enorme kansen liggen voor de bedrijven die op dit moment nog achterlopen. Alleen op deze manier kunnen bedrijven hun eigen merkwaarde en winst voor de toekomst zeker stellen. Bovendien, redenerende dat de grootste bedrijven, de grootste impact hebben op klimaatverandering, wordt zo de transitie naar een nieuwe economie versnelt.

Anke van Ravensteijn, Wij zijn koel/ Cool Endeavour